Maak kennis met Sarah
Vrijwilliger op het spreekuur
Sarah (27) is vrijwilliger bij ROS. Op donderdagmiddag houdt ze samen met collega’s spreekuur aan de Rechthuislaan. “Het is fijn om deze groep mensen te ondersteunen. Soms heel concreet en direct met het uitschrijven van een Erasmuspaspoort of het verstrekken van een voedselbon. Maar vaker moet je goed luisteren, doorvragen om de situatie helder te krijgen, gerichter te kunnen helpen en beter door te verwijzen. Het is voor hen, en vaak ook nog voor mij, ingewikkeld je weg te vinden in dat oerwoud aan regelingen en uitzonderingen. Gelukkig kan ik terugvallen op de deskundigheid en know how van collega’s. Ik doe dit nu zo’n zes maanden en wat mij opvalt is hoe uiteenlopend de mensen zijn die bij ROS aankloppen. Qua afkomst, leeftijd, gender en voorgeschiedenis. Uiteindelijk is de vraag vaak hetzelfde: heb ik het recht om hier te kunnen blijven? Hoe meer je te weten komt, hoe genuanceerder het beeld wordt dat ontstaat. Het heeft mijn manier van kijken veranderd. Je gaat eerder je eigen (voor)oordeel bevragen. Ik loop ook anders door de stad. Het heeft mij meer bewust gemaakt. En open minded.”
Onderzoek naar Surinaamse vrouwen zonder papieren
“Het mooie is dat ik door dit vrijwilligerswerk bij ROS meer affiniteit krijg met de problematiek van deze doelgroep. Ik doe een PhD aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Ik wil promoveren op onderzoek naar Surinaamse vrouwen zonder verblijfvergunning in Nederland. Veel onderzoek is verricht vanuit het perspectief van de man, terwijl professionals in het veld aangeven dat onder Surinamers zonder verblijfsvergunning het aandeel vrouwen relatief hoog is. Dat is opvallend, want veel hulporganisaties zien vooral veel mannen zonder verblijfsvergunning langskomen. Ik sta pas aan het begin van mijn onderzoek en kan nog geen conclusies trekken. Wat mij wel opvalt is dat er bij de Surinaamse vrouwen die ik heb gesproken een zekere verontwaardiging leeft dat zij geen verblijfsvergunning krijgen. Ze zijn vóór 1975 geboren onder Nederlandse vlag. Ze kennen de topografie, de geschiedenis, de taal. Ze hebben het gevoel in hun recht te staan, maar worden hierin niet erkend. De koloniale relatie tussen Nederland en Suriname speelt een belangrijke rol in de aanwezigheid van Surinaamse mensen zonder verblijfsvergunning in Nederland, en vormt daarmee een centraal uitgangspunt voor dit onderzoek. Er was enige tijd een Suriname regeling waarmee deze groep tot een bepaalde datum een verblijfsvergunning kon krijgen. Dan moesten ze niet alleen vóór 1975 zijn geboren, maar ook tien jaar aaneensluitend in Nederland hebben gewoond. Hoe is het mogelijk dat een overheid als voorwaarde stelt dat je tien jaar lang zonder papieren en onder zeer moeilijke omstandigheden in Nederland woont?!”
PS
Sarah is voor haar PhD op zoek naar Surinaamse vrouwen zonder papieren die hun verhaal willen delen. Dat mag ook in de vorm van een kunstwerk, een gedicht, een creatie van textiel of welke vorm dan ook. Wil je meedoen? Mail dan naar sarah@stichtingros.nl
Sarah - om privacy redenen - van achter haar bureau gefotografeerd